THINK-TANK
Φρέσκιες ιδέες
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Apolitic είναι ανένταχτος ενεργός πολίτης.
Παραπομπές
Σύνδεσμοι


9121 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 28 Απριλίου 2012
19:27

 

 

Εισαγωγή

 
Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση και παρατηρούνται τα εξής φαινόμενα:
 
  1. Η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας από τις τράπεζες έχει σταματήσει.
  2. Ένα μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα έχει ουσιαστικά κηρύξει στάση πληρωμών.
  3. Σε μεγάλα τμήματα του υπερτροφικού και πελατειακού δημόσιου τομέα ισχύει το ίδιο εδώ και μερικούς μήνες
  4. Η οικονομία βυθίζεται σε ένα "καθοδικό υφεσιακό σπιράλ" όπου η ύφεση φέρνει την ανεργία και η ανεργία επιδεινώνει την ύφεση.
  5. Οι πολίτες με την σειρά τους αδυνατούν να πληρώσουν τις φορολογικές (http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231149436) και τις δανειακές υποχρεώσεις τους. (25% κόκκινα στεγαστικά)

Η αποπληθωριστική συνταγή που μας επιβλήθηκε από την Τρόικα στόχο έχει την μείωση των τιμών, η οποία λόγω των κανόνων (ταμπού) της ελεύθερης αγοράς επιχειρείται μυωπικά, με οριζόντια επίθεση στους μισθούς κυρίως του ιδιωτικού τομέα και στα επιδόματα του δημόσιου τομέα.
 
Φυσικό επόμενο είναι, τα φορολογικά έσοδα να καταρρέουν, αφού η συμμετοχή των μισθωτών στα έσοδα του δημοσίου είναι 19% (ΜΟ δεκαετίας), έναντι 6,2% των εταιριών όπως κατάληξε το 2010)
 
Είναι αναμενόμενο να συμβεί η αντίστοιχη μείωση λόγο μισθολογικών περικοπών, και επιβάλλεται βαριά έκτακτή φορολογία σε όσους δηλώνουν εισόδημα. (διότι οι φοροφυγάδες απλά δεν δηλώνουν)
 
 

Εάν σχηματίσουμε την καμπύλη Laffer, (είναι μία θεωρητική απεικόνιση της σχέσης μεταξύ κυβερνητικών φορολογικών εσόδων και του ισχύοντα φορολογικού συντελεστή) με τον πίνακα των εσόδων της Ελληνικής δημοκρατίας και με δεδομένη την ασύμμετρη φορολογική επιβάρυνση, που προσπαθεί να καλύψει την συνεχώς διογκούμενη μείωση φοροδοτών, (λόγο ανεργίας και ύφεσης)... διαπιστώνουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τα όρια της ελαστικότητας των φορολογικών εσόδων, με κίνδυνο την πλήρη κατάρρευση της αγοράς.

 
¨Εσοδα από φορολογία Φ.Π. (εκ. €)
 
2007
 
25,464
 
2008
 
27,986
 
2009
 
31,002
 
2010
 
27,770
 
2011
 
26,066
 Πηγή : Eurostat
Πίνακας : Apolitic
 
    Οι Τράπεζες τώρα είναι σε πολύ δυσμενή θέση λόγω των κακών δανείων που έδωσαν, των διεθνών δυσμενών οικονομικών συγκυριών, και των νέων παγκόσμιων κανόνων για την κεφαλαιακή τους επάρκεια. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι «θα συνεχίσουν να κρατούν κλειστούς του κρουνούς ρευστότητας προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις», ουσιαστικά απορροφώντας ως ζόμπι ρευστότητα από το σύστημα, μέχρι να εξασφαλίσουν την κεφαλαιακής τους επάρκεια και κατ επέκταση την επιβίωση τους.

Η ασυναρτησία, η πολυνομία, η συνεχείς μεταβολές και άδικη μεταχείριση, της έως τώρα φορολογικής νομοθεσίας που επιβάλει φορολογία που φθάνει το 70% στις επιχειρήσεις, μαζί με την έλλειψη σταθερής πολιτικής χρήσεων γης και κτηματολογίου δημιουργεί ζοφερό περιβάλλον για επενδύσεις και σίγουρα απαγορευτικό για ξένες επενδύσεις.
 
Με βάση αυτά τα γεγονότα για την κατάσταση της οικονομίας μας, και σε συνάρτηση με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει το Ελληνικό κράτος απέναντι στους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή ένωση και το Διεθνές νομισματικό ταμείο, την συνταγματική επιταγή ότι ο καθένας πληρώνει τους φόρους που μπορεί να δώσει, αλλά κυρίως την ευημερία και ανάπτυξη του εργαζόμενου λαού παρά τα τραγικά λάθη (εκούσια ή ακούσια) που έγιναν από τις κυβερνήσεις από την μεταπολίτευση ως σήμερα, θα παρουσιάσω μια σειρά από καινοτόμους άξονες οικονομικής πολιτικής:
 
Οι άξονες αυτής της εργασίας είναι:
1.    Η φορολογική μεταρρύθμιση
2.    Η ομαλή μετεξέλιξη του αναπτυξιακού μοντέλου.
3.    Η άμεση επανεκκίνηση της διαλυμένης Ελληνικής οικονομίας.
 
 
 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ Ι

 
 

    Σκοπός

 

·         Η δραστική μείωση της φοροδιαφυγής - φοροαποφυγής και δικαιότερη κατανομή φορολογικών βαρών.

·         Η επανεκκίνηση της Ελληνικής οικονομίας και επανάκαμψη των ρυθμών ανάπτυξης σε θετικό έδαφος, εκμεταλλευόμενοι ρεαλιστικά, την υπάρχουσα παραγωγική υποδομή.
·         Η δημιουργία ασφαλούς επενδυτικού τοπίου για προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων.
·         Η καταναλωτική εκπαίδευση των φορολογουμένων στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους. 
 

 Φορολογία Εισοδημάτων

 
 

1)    Φυσικά Πρόσωπα
 

α) Φορολόγηση στην βάση εσόδων-εξόδων (μισθοί + άλλα εισοδήματα – αποδείξεις δαπανών) με αφορολόγητα τα πρώτα 5.000€ αποταμίευσης και συντελεστή 33% για τα υπόλοιπα έως 100.000€ και 50% για την αποταμίευση άνω των 100.000€ κατ’ έτος.
  
β) Κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών ανεξαιρέτως.
  
γ) Ειδικά για τους ελευθέρους επαγγελματίες υποχρεωτική εξόφληση των υπηρεσιών τους με επώνυμες επιταγές  στην βάση του επικουρικού μέτρου 3γ.
   
 

2) Νομικά πρόσωπα

  
 

  α) Κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων και αντικατάσταση του από σύστημα ταμειακών εισροών και εκροών που θα ελέγχεται μέσω του τραπεζικού συστήματος.

 
 

  β) Μείωση της φορολογίας με κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών και ενιαίο συντελεστή σε 15% επί των κερδών χρήσης. Τα διανεμόμενα κέρδη σύμφωνα με την φορολογία φυσικών προσώπων για ελληνικά ΑΦΜ και 18% αυτοτελώς για αλλοδαπούς.

 
 

3) Επικουρικά μέτρα

  
 

  α) Υποχρεωτική έκδοση από όλες τις τράπεζες χρεωστικών καρτών (debit) και επωνύμων ή ανωνύμων (κατ επιλογή του πολίτη) προπληρωμένων καρτών (ηλεκτρονικό πορτοφόλι) που θα λειτουργούν υπό το ενοποιημένο περιβάλλον του συστήματος πληρωμών ΔΙΑΣ. Θα παρέχονται εντελώς δωρεάν και χωρίς επιβαρύνσεις χρήσης από όλες τις τράπεζες.

 
 

  β) Απαγόρευση της μεταχρονολόγησης επιταγών (κατάργηση αναγραφής της ημερομηνίας και οπισθογράφησης) και κατάργηση με εντολή της ΤτΕ των αλληλόχρεων λογαριασμών (πλαφόν) και αντικατάσταση στους με κεφάλαια κίνησης που θα χρηματοδοτηθούν από το  ΕΤΕΑΝ. (Τουλάχιστο για περίοδο 2 ετών μέχρι δηλαδή να εξαφανιστεί η μεταχρονολόγηση από την αγορά)

 
 

  γ) Παροχή επιταγών και σε φυσικά πρόσωπα με αναγραφή συγκεκριμένων ποσών πχ. 50, 100, 500, 1000€, άμεσα πληρωτέες στον τελικό λήπτη, μέχρι ποσού σε ποσοστό 50% της μισθοδοσίας του, με ευθύνη και έλεγχο από τα τραπεζικά ιδρύματα, μέσω των οποίων θα γίνεται η μισθοδοσία υποχρεωτικά. (το μέτρο της μισθοδοσίας μέσω τραπεζών ισχύει και τώρα αλλά δεν έχει επεκταθεί παντού)

 
 

  Η έννοια του μέτρου  αυτού, είναι η σταδιακή και με εύκολο έλεγχο δημιουργίας καταναλωτικής πίστης για τους εργαζομένους, αντί των καταναλωτικών δανείων που είχαμε έως τώρα. Μετά την μεταβίβαση τους και εφόσον ο λήπτης ρευστοποιήσει, η τράπεζα θα διενεργεί ισόποση χορήγηση καταναλωτικού δανείου στο φυσικό πρόσωπο με συγκεκριμένους όρους απόσβεσης του, και πολύ χαμηλό επιτόκιο, που θα αφαιρείτε αυτόματα από την μηνιαία μισθοδοσία του.

 



      Στόχοι

 
 -Αύξηση των καθαρών φορολογικών εσόδων από ΦΠΑ του κράτους με δικαιότερη κατανομή βαρών σε ομάδες που έχουν φοροδοτική ικανότητα και ελάφρυνση – προστασία των αδυνάτων που είναι αναγκαίοι στην αύξηση του πλούτου της χώρας (ΑΕΠ).
 
-Μείωση της φοροδιαφυγής αφού όλες οι αποδείξεις θα προσμετρούνται στο φορολογητέο εισόδημα ώστε να προσδιοριστεί η καθαρή αποταμίευση. Αυτό δημιουργεί ισχυρότατο κίνητρο για την λήψη παραστατικών για την  κατανάλωση σε κάθε δραστηριότητα.
 
-Δημιουργία διπλού επιπέδου ελέγχου (παραστατικά & ταμιακές ροές) για φορολογικούς ελέγχους.
 
-Τόνωση της καταναλωτικής δαπάνης και στήριξη του παραγωγικού ιστού της Ελληνικής οικονομίας που παραπαίει.
 
 

(Αυτό θεωρούμε πως είναι το κλειδί της ανάκαμψης σε μια ανεπτυγμένη οικονομία που στηρίζεται στον τριτογενή τομέα, ώστε να κερδίσουμε τον απαραίτητο χρόνο μέχρι να αναδιαρθρωθεί η παραγωγική βάση και η μεταποίηση στην Ελλάδα.)

 
-Μείωση του μη μισθολογικού κόστους, της γραφειοκρατίας και της τελικής φορολογίας των επιχειρήσεων ως κίνητρο για την βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος.
 
 
 
 
  ΥΓ. Θα ήμουν ευτυχής να σχολιάσετε εμπεριστατωμένα, και θα δώσω περισσότερες  λεπτομέρειες  εδώ ή σε μηνύματα (PM, e-mails)
 


 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
4 ψήφοι

 Εκτύπωση
1031 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 21 Απριλίου 2012
03:15

  Η οικονομική θεωρία αναφέρει τρις βασικούς δείκτες που περιγράφουν την εσωτερική αγορά μιας χώρας.

  • Την  αποδοτικότητα της αγοράς προϊόντων (Goods market efficiency)
  • Την  αποδοτικότητα της αγοράς εργασίας (Labor market efficiency)
  • Την αποδοτικότητα της χρηματοπιστωτικής αγοράς (Financial market efficiency)

  Δείκτες αυτοί είναι πολύ σημαντικοί και με μεγάλη βαρύτητα, στην παγκόσμιο κατάταξη της οικονομίας μια χώρας, όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα της.

  Η θεωρία της αποδοτικότητας μιας αγοράς  λέει ότι, από τα επίπεδα των τιμών των προϊόντων, τα επίπεδα των μισθών και τα επίπεδα των τιμών των μετοχών/επιτοκίων, μπορείς να βγάλεις επαρκή συμπεράσματα αν αξίζει να επενδύσεις σε αυτή την οικονομία. Εν ολίγοις μελετώντας  αυτές τις παραμέτρους, σύμφωνα με την θεωρία πάντα, βλέπεις όλα όσα κρύβονται επιμελώς «κάτω από το χαλί» γι αυτήν την οικονομία.

  Η έκθεση του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ (WEF)για το 2012 [1], εντάσσει την Ελλάδα με βάση αυτές τις  παραμέτρους στις τελευταίες θέσεις παγκοσμίως. Καθώς αυτή η κατάταξη είναι εξαιρετικά δεικτοβαρής, καταλήγει να ρίχνει την Ελληνική ανταγωνιστικότητα κατά δώδεκα θέσεις (από την 71η στην 83η) για το 2010 και άλλες επτά θέσεις (από την 83η στην 90η) για το 2011.

 

  Στην έκθεση του WEF για το 2012 είναι εμφανής επίσης η δραματική μακροοικονομική κατάσταση της χώρας και η επιδείνωση της, κατατάσσοντας την  Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια, στις τελευταίες θέσεις παγκοσμίως.

   Παρατηρώντας τις τιμές των προϊόντων, το μικτό κόστος εργασίας και τον γενικό δείκτη του Ελληνικού χρηματιστηρίου, θα λέγαμε ότι η θεωρία επιβεβαιώνεται πανυγηρικά, και δίκαια είμαστε ουραγοί στην ανταγωνιστικότητα.

  Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε το ρόλο που έπαιξε η Τρόικα την τελευταία διετία με το μνημόνιο, που στόχο είχε ακριβώς, να βελτιώσει τους παραπάνω δείκτες, έχοντας κάνει πριν την μελέτη τους πάνω σε αυτά τα δεδομένα.

  Αυτό όμως είναι μια άλλη συζήτηση, καθώς πρώτα θα πρέπει να ερευνηθούν  διεξοδικά, τα κίνητρα αυτών των πρόχειρων προσεγγίσεων του IMF, σε τόσες οικονομίες, και τα αποτελέσματα τους.

 

  Όμως αρκετά με τις θεωρίες…

 


Έχουν ή δεν έχουν εφαρμογή τελικά οι θεωρίες, σε μια ανεπτυγμένη δημοκρατική και ελεύθερη οικονομία σαν την Ελληνική;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ.

 


 

  Οι θεωρίες είτε αναλύουν από νεοκλασική σκοπιά είτε από την κευνσιανή είτε από οποιαδήποτε άλλη, δεν έχουν καμία εφαρμογή, αφού κοιτούν το δέντρο και αγνοούν το δάσος.

  Η Ελλάδα δεν είναι δημοκρατία αλλά κλεπτοκρατία, και η ελεύθερη αγορά κάθε άλλο παρά ελεύθερη είναι.

  Ψάχνοντας λίγο βαθύτερα στην ίδια έκθεση, τις παθογένειες της οικονομίας μας, βλέπουμε ποια είναι τα μεγάλα μας μειονεκτήματα.
  Νο 1 Γραφειοκρατία του δημοσίου

  Θα περιοριστώ να πω αυτό που έγραψα κάποτε σε ένα φίλο που μου είχε πει την φράση "Εχθρός για μένα είναι ο λαϊκισμός, η γραφειοκρατία και η διαπλοκή, όχι το κεφάλαιο" και νομίζω ότι λακωνικά περιγράφει κατά την προσωπική μου άποψη, την νεότερη ιστορία της Ελληνικής οικονομίας…

"Λαϊκισμός υπήρχε πάντα.

Η γραφειοκρατία χτίστηκε μεθοδικά από την διαπλοκή.

Το κεφάλαιο έφερε την διαπλοκή.

Να το φοβάσαι λοιπόν το κεφάλαιο φίλε... Το άπληστο κεφάλαιο.

Πως ελέγχεται η απληστία;   Με αυστηρούς κανόνες και τιμωρία.

Πια τιμωρία είναι αυστηρή;   Η απώλεια του κεφαλαίου.

Πως ελέγχεις τους ελεγκτές από την διαπλοκή;  
Με ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

 

  Νο 2 Η πρόσβαση στην χρηματοδότηση.

  Η πρόσβαση στην χρηματοδότηση είναι προνόμιο των μεγάλων.

Για την ακρίβεια οι «μεγάλοι» στην Ελλάδα τα έχουν όλα… Και πρώτα από όλα, έχουν τις τράπεζες.

  Έτσι πολύ άνετα χρηματοδοτούν τις προσωπικές τους εταιρίες, και των κολλητών τους, με «δανεικά και αγύριστα». Δεν υπάρχει νόμος και τιμωρία για αυτούς, υπάρχουν νόμοι κατά παραγγελία, που ενίοτε αλλάζουν για τους ανταγωνιστές τους και μόνο. 

  Αφού βουλιάξουνε τις τράπεζες τους, μετά τις «επιστρέφουν προσωρινά» στο κράτος για να τις εκκαθαρίσει, με χρήματα των φορολογουμένων (όχι φυσικά των φοροφυγάδων).

  Στην συνέχεια, θα τους τις επιστρέψει το  διεφθαρμένο κράτος καθαρές, για να τις διοικήσουν ξανά, έχοντας διαγράψει τα «αγύριστα» που λέγαμε πριν.

  Είναι κάτι σαν την «κολυμπήθρα του Σιλοάμ», δεν γνωρίζω τον ακριβώς τον αντίστοιχο  όρο την οικονομική επιστήμη.

 

  Νο 3  Διαφθορά - διαπλοκή

Νομίσω ότι με τις προηγούμενες παραγράφους δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.

 

  Νο 4 & 6 Φορολογική νομοθεσία και φορολογικοί συντελεστές

  Αλλάζουν κατά βούληση δύο ή τρις φορές το χρόνο τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αλλά για να μην χάσουμε το νόημα θα επαναλάβω  ότι  «δεν υπάρχει νόμος και τιμωρία για αυτούς, υπάρχουν νόμοι κατά παραγγελία που ενίοτε αλλάζουν για τους ανταγωνιστές τους και μόνο».

  Θα προσθέσω ότι, στύβουν και τους έντιμους πολίτες για να συμπληρώσουν αυτά που λείπουν από τα δημόσια έσοδα. Έτσι καλύπτουν τα ελλείμματα στην γενναιόδωρη μισθοδοσία των εκτελεστικών οργάνων τους, τους υπεράριθμους κομματικούς δημόσιους λειτουργούς. (ή αυτουργούς μάλλον)

 

-Το Νο 5 το άφησα τελευταίο γιατί η Τρόικα έχει προηγούμενα μαζί του. -

  Νο 5 Μισθολογικό κόστος

  Μέχρι σήμερα έχει κάνει την «επέλαση του Αττίλα» στις αποδοχές των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα, που σε συνάρτηση με την μεροληπτική φορολογία κατά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων έχει δημιουργήσει ένα απίστευτο ποσοστό πραγματικής ανεργίας, άνω  του 25% .

  Αλήθεια αυτός ο δείκτης (ανεργία) γιατί λείπει από όλες τις μοντέρνες οικονομικές εκθέσεις ειλικρινά δεν έχω καταλάβει. (ίσως τελικά ήταν καλύτερα, που δεν σπούδασα οικονομικά)

  Εάν μπορείτε να δείτε εσείς αγαπητοί μου αναγνώστες που έχει πέσει έξω η οικονομική θεωρία,  απορώ με την τρόικα και τους “επιστήμονες” του IMF.  

  Λέτε να έχουν καταστραφεί τα οπτικά τους νεύρα;  Δεν νομίζω…

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
4 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1060 αναγνώστες
Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011
19:32

Τον Ιούλιο του 2011, κατά την περίοδο που οι έλληνες περίμεναν με αγωνία τις εξελίξεις στην σύνοδο των βρυξελών για την συνέχιση ή μη της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, έλαβε χώρα μια συμαντική συνάντηση από τους κορυφαίους πολιτικούς και οικονομικούς παράγωντες στην παγκόσμια αγορά.

Από τις 9-12 Ιουλίου, έγινε η 59η ετήσια συνάντηση της γνωστής λέσχης Bilderberg στο St. Moritz των Ελβετικών άλπεων με βασκούς προκεκλημένου εξέχουσες φιγούρες από τα δελτία ειδήσεων όπως ο νυν προθυπουργός της Ιταλία Mario Monti. Η λίστα των επίσημων προσκεκλημένων περιλαμβάνει από διεθύνοντες σύμβουλους των μεγαλύτερων πολυεθνικών (Coca-Cola, Fiat, Siemens), τους μεγιστάνες του διαδυκτίου (Microsoft, Amazon, Facebook, LinkedIn), τους ηγέτες του χρηματοοικονομικού λόμπι (Goldman Sachs, The World Bank Group, Deutsche Bank AG), τους υπουργούς οικονομικών εξωτερικών και εμπορείοου σχεδόν όλης της Ευροζώνης, αμερικής και καναδά, μέχρι καθηγητές πανεπιστημίων, Στρατιωτικούς, αλλά και γαλαζοαίματους (ΑΜ Σοφία της Ισπανίας, ΑΜ της Ολλανδίας, ΑΜ της Νορβηγίας κλπ).

Επίσης ο γνωστός "φιλέλληνας" κος Henry A. Kissinger που δεν θα ξεχάσω ποτέ την δήλωση που είχε κάνει το 1974 και παραθέτω από κάτω

Henry Kissinger 1974

“The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East.”

Henry Kissinger 1974

"Ο ελληνικός λαός είναι αναρχικός και δύσκολος να" εξημερώσουμε ". Για το λόγο αυτό πρέπει να κτυπήσουμε βαθιά μέσα από τις πολιτιστικές ρίζες τους: ίσως στη συνέχεια μπορέσουμε να τους αναγκάσουμε να συμμορφωθούν. Εννοώ, βέβαια, το κτύπημα στη γλώσσα τους, τη θρησκεία τους, στα πολιτιστικά και ιστορικά τους αποθέματα, ούτως ώστε να αδρανοποιήσουμε την ικανότητά τους να αναπτύσσονται, να ξεχωρίζουν ή να επικρατήσουν. Με αυτόν τον τρόπο θα τους βγάλουμε από την μέση  σε ζωτικής σημασίας στρατηγικά μας σχέδιά στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή."

 

Εκτός από τους επίσημους την λίστα συμπληρώνουν φυσικά και πολλοί ανεπίσημοι προσκεκλιμένοι που απλώς εθεάθησαν και καταγράφηκαν από ρεπόρτερς έγγυρων εντύπων όπως ο Guardian.

Μεταξύ αυτών ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Anders Rasmussen, η καγκελάριος Angela Merkel, ο προθυπουργός (τότε) της Ισπανίας Zapatero, προσωπικότητες όπως ο Bill Gates, ο  διευθύνον της Novartis (με εισόδημα το 2010: $50 δις), ο γενικός Γραμματέας του ΠΟΕ ή ο καγκελάριος της Αυστρίας Feymann (η δημοσιοποίηση της παρουσίας του προκάλεσε σάλο στα ΜΜΕ της Αυστρίας)


 (Πρώτος και καλύτερος ο Bill. Αν αναγνωρίζετε κάποιες άλλες "φάτσες" γράφτε μου σε μύνημα)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Για πρώτη φορά υπήρχε επίσημη πρόσκληση σε μέσο, και συγκεκριμένα στο Economist, χωρίς φυσικά το συγκεκριμένο έντυπο να αναφερθεί στο τι ακριβώς συζητήθηκε και αποφασίστηκε στο συνέδριο.

Ένα νέο στοιχείο που παρατηρούμε συγκρίνοντας με την περσινή λίστα προσκεκλημένων είναι η αισθητή απουσία Ρώσων και για πρώτη φορά στους επίσημη λίστα υπάρχει Κινέζος (υπουργός εξωτερικών)

Αξιοσημείωτο θεωρώ την είσοδο του πρώην υπουργού Οικονομικών στην παρέα, κ. Παπακωνσταντίνου, που μαζί με τον προκάτοχο του κ. Γ. Παπαθανασίου, ο οποίος κέρδισε την θέση του στην σύνοδο του 2009  στην Αθήνα, στέλνοντας την Ελλάδα στον οικονομικό θάνατο και τους πολίτες αυτής της χώρας στην μόνιμη λιτότητα υπό τον έλεγχο της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ας μην ξεχνούν οι Έλληνες ποτέ, ότι επί υπουργίας τους έγινε το ακατόρθωτο, ο μέγας άθλος «το χρέος στην πλάτη του κάθε Έλληνα, σχεδόν να διπλασιαστεί μέσα σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια».

Σαν γενικό σχόλιο θα έλεγα ότι, οι πάντες ερίζουν για καθυστερήσεις στην λήψη αποφάσεων από την ηγεσία της ΕΕ, για ασυνεννοησία πολιτικών και αγοράς, για έλλειψη στρατηγικής και χρονικής υστέρησης η οποία κοστίζει ακριβά στις οικονομίες της ευρωζώνης,

Στο St. Moritz ήταν μαζεμένοι όλοι οι πιθανοί εμπλεκόμενοι που θα μπορούσαν να δώσουν μια λύση στο εντεινόμενο πρόβλημα χρέους της Ευρώπης που αν δεν επιλυθεί θα οδηγήσει σε κατάρρευση την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα.

Μετά από αρκετούς μήνες και έχοντας υπ' όψιν τα γεγονότα που μεσολάβησαν, θα έλεγα ότι το πλάνο της λέσχης Bilderberg του 2011 για την διάσωση της ευρωζώνης,  ήταν μία πλήρης αποτυχία.

Ή μήπως… απλά δεν ήταν στα πλάνα της, η διάσωση;

Ακούγοντας τον σχολιασμό στο RT για την σύναξη στις Ελβετικές Άλπεις δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τις επισημάνσεις του.

Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι τα θέματα που απασχολούν την ατζέντα της πολιτικό - οικονομικής ελίτ είναι πολύ σημαντικά. Έχω αναφερθεί σε κείμενα μου, σε πολλά από αυτά, όπως το δημογραφικό πρόβλημα.

Είναι γεγονός ότι, με την γήρανση του δυτικού πληθυσμού, σε συνάρτηση με την πληθυσμιακή έκρηξη στην υπόλοιπη Γή (πιάσαμε τα 7δις αισίως) "κτυπάει κόκκινος  συναγερμός" για την επάρκεια τροφίμων και ενεργειακών πόρων αλλά και την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Πάρτε μια ιδέα παρακάτω, πως σύνεδροι όπως ο Bill Gates φαντάζονται την λύση σε αυτό το πραγματικό πρόβλημα…

Άλλες αναφορές για την σύνοδο από διεθνή μέσα:

CNBC: The 120 participants attend in a private capacity and, officially, they do not forge agreements over global economic policy

Time Magazine: A vestige of the Cold War, the only drawback of the meeting could be that the Chinese and the Russians are still missing.

Forbes: Admittedly, it’s fascinating that some secret society, like the Wizard of Oz, choreographs events on a global stage. Puppet masters of the public’s fate. Conspiracy theories punctuate the otherwise mundane din of modern life, but riveting as it all appears, I’m not buying it. Would they? Absolutely. Could they? Implausible.

 

Νομίζω ότι μεταξύ “θεωριών συνομωσίας” και μιας συνάντησης δημοσίων σχέσεων της γερασμένης ελίτ του δυτικού πολιτισμού, θα βρούμε την αλήθεια.

 

 

Η λέσχη σίγουρα δεν αποτελεί "το κολέγιο των αρίστων", αλλά ίσως μια εκδήλωση γνωριμίας των "υπέρ-πλουσίων". Και για να γίνεις πλούσιος στην εποχή που ζούμε δεν χρειάζεται μυαλό αλλά θράσος και γνωριμίες...

Πρόσφατο φωτεινό  παράδειγμα, μας δίνει το επίτιμο μέλος του καθοδηγητικού οργάνου της λέσχης Bilderberg, κος Κορζίν  (Corzine, Jon S.) με λαμπρή θητεία στην  Goldman Sucks, ο οποίος "άρπαξε" για τα μικροέξοδα του από τους λογαριασμούς των πελατών του, στην προσφάτως πτωχευμένη εταιρία του και υπό εκκαθάριση την MF Global, 1δις δολάρια περίπου, σύμφωνα με τα ευρήματα των εκκαθαριστών της χρηματιστηριακής ή οποία ήταν primary dealer στην wall street.

Με κατάλληλο PR όμως  ποτέ δεν βγαίνεις χαμένος.

(Μάλιστα ακούγεται από αμερικάνικα έντυπα ότι Μπάρακ Ο΄Μπάμα τον προορίζει για αντικαταστάτη του υπουργού των οικονομικών Γκαιτνερ!)

Αντί για την κυριαρχία του κόσμου (όπως τους κατηγορούν οι συνομοσιολόγοι), αυτό που κατάφεραν πραγματικά, είναι να μεγαλώσει επικίνδυνα η απόσταση πλουσίων και φτωχών.

Η υπέρ-συγκέντρωση πλούτου από αστρονομικές αμοιβές και μπόνους, άφησε πίσω της χρέη και ανοικτούς λογαριασμούς, που καλείτε τώρα η μεσαία τάξη σε όλο το δυτικό κόσμο να τους πληρώσει, με υπερφορολόγηση και λιτότητα.

Στέλνοντας την μεσαία τάξη (την ασπίδα της ελίτ στο καπιταλιστικό σύστημα), να ζει κάτω από τις γέφυρες, η φυσική εξέλιξη θα είναι ανάλογη, με την τύχη της Μαρίας Αντουανέτας.

Οι λαοί ξυπνήσανε, επικοινωνούν και μιλάνε μεταξύ τους, μοιράζονται τα ίδια προβλήματα σε όλον τον ανεπτυγμένο δυτικό πολιτισμό. Κανένας δεν θα πάει να πολεμήσει για την τιμή της κλεπτοκρατίας που τον κυβερνά, και οι μισθοφόροι κοστίζουν ακριβά.

Αν θεωρούν οι γαλαζοαίματοι μαζί με τους αυλικούς τους, ότι θα συσσωρεύουν χρέος,  θα απολαμβάνουν ασυλία, και θα “τυπώνουν στον printer” όσο χρήμα τους λείπει, για να πληρώνουν τις πρώην αποικίες τους, με νέου τύπου "καθρεφτάκια και χάνδρες", αυτό σημαίνει την αρχή του τέλους, για τον κόσμο έτσι όπως τον γνωρίζανε ως σήμερα όπως θα έλεγαν και οι REM.

“It’s the end of the world as we know it”

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
5 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1074 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011
16:42

Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τους αναγνώστες μου για την απουσία μου από αυτόν τον ιστότοπο για ένα διάστημα.

Επανέρχομαι με εκτιμήσεις για τις δραματικές πολιτικές εξελίξεις  ως αποτέλεσμα  της οικονομικής αστάθειας στην ΕΕ.

Ας κάνουμε μια αντικειμενική ανασκόπηση των γεγονότων στην γειτονιά μας,

  • Ο Παπανδρέου έχει πέσει… (παρά την ψήφο εμπιστοσύνης)
  • Ο Μπερλουσκόνι είναι προ των πυλών να πέσει  και η τρόικα είναι εκεί.
  • Ο Χριστόφιας δεν έχει την υποστήριξη του συνασπισμού που τον στηρίζει και θα ακολουθήσει την ίδια πορεία με τους από πάνω.
  • Ο Καντάφι αποδήμησε εις κύριο
  • Ο Μουμπάρακ στην φυλακή.
  • Ο Μ. Αμπάς στην πόρτα της εξόδου


Βάλτε τα σε ένα χάρτη και δείτε τι είναι στην μέση…

 

 Ανασύροντας από το παρελθόν την μεθοδολογία που το πετρελαϊκό λόμπι χρησιμοποιούσε στην λατινική Αμερική, δεν μπορώ να μην το ταυτοποιήσω με το σημερινό πολιτικό περιβάλλον που διαμορφώνεται γύρω από το κοίτασμα της ΝΑ Μεσογείου.

Γεγονότα όπως ο αποκεφαλισμός όλου του επιτελείου των Εν. Δυνάμεων = πιθανό πραξικόπημα, αποσταθεροποίηση Ελλάδας, Ιταλίας, Κύπρου, Αιγύπτου, στρατιωτικές επεμβάσεις σε Λιβύη και πιθανώς Λιβάνου, με οδηγούν στο παρακάτω συμπέρασμα:

 

«Δεν θα "πέσει" το τηλεφώνημα στον Α. Σαμαρά από το Στ. Ντιπαρτμεντ...»

 

Αυτό το λέω με επιφύλαξη γιατί η Ουάσινγκτον έχει ήδη το εκλεκτό πρόσωπο (από το χρηματοοικονομικό λόμπι) έτοιμο που θα αναλάβει την πρωθυπουργία της Ελλάδος, και αυτό ακούει στο όνομα Λ. Παπαδήμος ή L-PAP το οποίο είναι μέλος της τριμερούς επιτροπής από το 1989.

 

Τα πετρελαϊκά συμφέροντα έχουν σκοπό την έξοδο της Ελλάδος από το Ευρώ ΚΑΙ την ΕΕ ενώ ακριβώς το ίδιο επιθυμούν και για την Ιταλία που εμάς ακολουθεί κατά πόδας.



 

Με πολιτική απαξίωση και εκρηκτική φτώχεια το περιβάλλον θα είναι πρόσφορο για την αρπαγή των δικαιωμάτων εξόρυξης υδρογονανθράκων και το διαμελισμό της χώρας με την βοήθεια των γειτόνων μας .

Θα χρησιμοποιηθεί  και η μόχλευση από την ένταση των Ελλήνων πολιτών, που δεν θα έχουν ξεκάθαρες διεξόδους στο πολιτικό τους σύστημα, με μια χούντα να φαντάζει ή μόνη λύση πυγμής που θα μπορεί να βάλει τάξη στην εσωτερική αναρχία.

 

Παράλληλα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, βλέπω απομόνωση του πλούσιου και παραγωγικού βορρά που δεν μπορεί να «σβήσει την φωτιά». (οι πολίτες τους ήδη από τις σημερινές δημοσκοπήσεις δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν την σωτηρία του νότου)

 Με τα ανεμικά κεφάλαια που προτίθεται δια στόματος Μέρκελ να διαθέσει στο EFSF,και την απροθυμία της ΕΚΤ να «κόψει νέο  χρήμα» για να εγγυηθεί τα δημόσια χρέη της Ευρωζώνης οδεύει με μεγάλη ταχύτητα στο γκρεμό.

Η Αμερικάνοι  πιέσανε έντονα στην σύνοδο των G20 τις προηγούμενες ημέρες, να "παραδώσει τα κλειδιά" της ΕΚΤ και το ευρώ στο ΔΝΤ υποκαθιστώντας το με SDRs λαμβάνοντας ένα μεγαλοπρεπές όχι.

Σε σημερινά δημοσιεύματα ξεχωρίζω την πίεση στην Μπουντεσμπανκ να στηρίξει εναλλακτικά με το γερμανικό χρυσό το EFSF (με αρνητικές αντιδράσεις από την Γερμανία).

Αυτό στην ουσία καταργεί το παραπάνω ταμείο καθιστώντας το αναξιόπιστο στις διεθνείς αγορές, την στιγμή που καμία χώρα των BRICS παρά τις δηλώσεις προθέσεων περί του αντιθέτου δεν έχει βάλει "φράγκο".

Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι βούληση από τον ευρωπαϊκό βορρά για «bail out» του νότου δεν υπάρχει πια.

Η χρεοκοπία των μελών του ευρώ γύρω από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, της ΝΑ Μεσογείου θα πρέπει να θεωρείτε αναμενόμενη.

Δεν θεωρώ καθόλου τυχαία την συνάντηση Τ. Ερντογάν στο Βερολίνο το πρωί της προηγούμενης Τετάρτης, λίγο πριν την κλήση της Ελλάδας για απολογία λόγο του δημοψηφίσματος.

Μετά από αυτό, δεν θα μου προκαλέσει έκπληξη  η ανακήρυξη της Τουρκίας ως προνομιακού εταίρου στην «νέα» ΕΕ για να μπορεί το Βερολίνο να έχει λόγο στην νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην ΝΑ Μεσόγειο.

 

Τέλος δεν θα μπορούσα να μην στηλιτεύσω την στάση του Ελληνικού πολιτικού συστήματος στο σύνολο τους που έχει απογοητεύσει 11.000.000 Έλληνες.

Όλοι μα μέσα στο επόμενο τρίμηνο θα θέλαμε μια Ελληνική φωνή  και με σθένος και αυταπάρνηση να παλέψει για:

  1. Την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ
  2. Την επιτυχή έκβαση στο δικαστήριο της Χάγης για το νέο όνομα των Σκοπίων
  3. Την παραμονή μας στο Ευρώ και την αποδοχή της νέας δανειακής σύμβασης
  4.  Την δίκαιη και διαφανή αξιοποίηση της δημόσιας κινητής και ακίνητης περιουσίας, για την μείωση του χρέους
  5. Την πώληση δικαιωμάτων εξόρυξης νοτίως της Κρήτης και στο Ιόνιο
  6. Την αξιοποίηση επιτέλους διακομματικά των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αναθέρμανση της Ελληνικής οικονομίας που είναι ετοιμοθάνατη.

Ακόμα και την ύστατη στιγμή κάνω έκκληση για ομοψυχία μπροστά στο ζοφερό μέλλον που προδιαγράφουν  οι «μεγάλοι» αυτού του πλανήτη για την Ελλάδα.

Δεν είμαι αιθεροβάμον να πιστεύω στην συμμετοχή της Ελλάδας στα κέντρα αποφάσεων, αλλά απαιτώ τουλάχιστο, να συνεννοηθούν οι ταγοί του πολιτικού συστήματος, για να σώσουμε την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, μαζί με ότι είναι τελικά εφικτό να σωθεί.

 Αν συμβεί οτιδήποτε λιγότερο από όσα προανέφερα, τότε θα έχουμε κατοχυρώσει για την Ελλάδα και τις επόμενες γενιές μια προοπτική σαν και αυτή την  Νιγηρίας…

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
10 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1273 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011
02:28


 

Θα με πείτε contrarian. Είμαι στις επενδυτικές μου επιλογές. Στην σκοτεινή εποχή που βιώνουμε πάντως προτιμώ την σωτηρία της επιχείρησης μου.

Εδώ που φτάσαμε δύσκολα θα υπάρξει  γυρισμός.

Η χάνουμε το παιχνίδι όλοι μαζί η κάνουμε το άλμα εμπρός και «σώζουμε την παρτίδα» ή την πατρίδα αν το θέλετε.

Έχουμε να κάνουμε με την επέλαση των Ούννων. Εκεί όμως που κόντεψα να πιστέψω ότι η έκρηξη θα είναι αναπόφευκτη, ακούω ότι η τελευταία έκδοση εντόκων γραμματίων υπερκαλύφθηκε 3 φορές με μειωμένο επιτόκιο . Αυτό που με έβαλε σε σκέψεις ήταν ότι το μεγαλύτερο μέρος των αγοραστών είναι Ελληνικά κεφάλαια.  

Λες να πήρανε χαμπάρι οι «ελληνάρες» που πάει το πράγμα και να αφυπνιστήκαν;

Η πικρή πραγματικότητα είναι πως οι Γερμανοί με την παρέα τους, θα πάρουν τον κυρίαρχο ρόλο στην χώρα. Θα αναλάβουν το ΥΠΟΙΚ και το ΥΠΕΚΑ και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο (τον Ιούνιο).

Έχω γράψει από τον Φλεβάρη για τα μαντάτα που έρχονται από τις Βρυξέλες για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς.


Αυτό όμως που θα είναι όμως καταλυτικό είναι να αναλάβουν το σύνολο του χρέους μας. Εκεί θα κλάψουν όλοι.

Όλοι θα κλάψουμε, αλλά περισσότερο θα κλάψει η «αφρόκρεμα» αυτού του τόπου. Εμείς αντέχουμε την φτώχια και δεν αξίζουν και πολλά τα «μαγαζιά» μας. Η ελληνική οικονομική ελίτ στην πλειονότητα της, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει να σταθεί απέναντι στην επέλαση των πολυεθνικών κολοσσών.

Όταν έχει ο ξένος το πάνω χέρι δεν πρόκειται να μείνει ούτε μία ελληνική επιχείρηση σε έλληνες.  Δεν μιλώ μόνο για τις ΔΕΚΟ (η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί στο επικαιροποιημένο μνημόνιο να τις διώξει άμεσα), μιλώ και για τον ιδιωτικό τομέα. Είναι γνωστή η απληστία τους και δεν βλέπω περιθώρια να αγοράσουν την στιγμή που θα μπορούν να κλείσουν «τα Ελληνικά μαγαζιά». Για το πολιτικό σύστημα ούτε συζήτηση θα περιοριστεί σε ρόλο κομπάρσου.

Μετά από που θα βγαίνουν τέτοια χρυσοφόρα δημόσια έργα;

Ποιος θα πουλάει φάρμακα, οι δικοί μας ή οι Ελβετό-γερμανοί;

Οι τράπεζες; Γιατί να διατηρηθούν στην αγορά και να μην «μοιραστούν τεμαχισμένες στους μνηστήρες» για γραφτούν άμεσα κέρδη στα χαρτοφυλάκια;

Νομίζω όμως ότι οι «δυνατοί» Έλληνες το έχουν καταλάβει. Ένα δείγμα είναι αυτή η μικρή στροφή στα «ελληνικά χαρτιά». Θα μου πείτε τρίμηνα – εξάμηνα. Δεν πειράζει είναι μια αρχή.

Αν μέχρι ένα σημείο εξορθολογηστεί αυτό το υδροκέφαλο κράτος που 2,5 εκατομμύρια υποζύγια εργάζονται για να θρέψουν τα υπόλοιπα 8, είμαι σίγουρος ότι τα 300δις ευρώ των ελλήνων στην Ελβετία και τα άλλα τόσα που πήγαν σε κτήρια και οικόπεδα στην Ευρώπη θα αρχίσουν να επιστρέφουν.

Καλύτερα να χρωστώ σε έλληνες παρά να φεύγουν οι τόκοι που με το ιδρώτα μας πληρώνουμε στο εξωτερικό. Οι Ιταλοί είναι φωτεινό παράδειγμα. Αυτό από μόνο του δεν είναι η λύση του προβλήματος μας. Σε καμία περίπτωση δεν συνιστά «το άλμα προς το μέλλον».

Αν όμως, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ξήλωνε άμεσα από το δημόσιο 100.00 δημοσίους υπαλλήλους «φαντάσματα» (εννοώ αυτούς που δεν εμφανίστηκαν ποτέ στην εργασία τους ή αυτούς που κλειδώνουν την πόρτα του γραφείου τους μέχρι τις 2:30 που σχολάνε, ναι έχω ιδία άποψη επί του θέματος) με υποχρεωτική εθελουσία, έστω και με μειωμένη σύνταξη επιπέδου ΙΚΑ.

Αν άμεσα επανεξέταζε όλες τις αναπηρικές συντάξεις και έκοβε τις «μαϊμού».

Αν συγχώνευε νοσοκομεία και σχολεία με στόχο λιγότερες μονάδες να λειτουργούν οργανωμένα και σε μόνιμη εφημερία 24/7  και ολοήμερα σχολεία παντού,  με πλήρεις αποδοχές και δικαιώματα για το προσωπικό.

Αν απαιτούσε με κάθε αποκρατικοποίηση, να υπενδύεται ένα καλό premium σε 10ετή ομόλογα για να χτιστεί κλίμα εμπιστοσύνης.

Αν με μια τροπολογία έστω (σαν αυτές που γράφουνε συνήθως στο «πόδι» και τις περνούν την «νύκτα» στην βουλή), δημιουργούσε ζώνες διεθνούς εμπορείου και transit βιομηχανικών πάρκων. Στα πρότυπα της Κύπρου για να μην αναλύω περισσότερο.

Τότε θα ήμουν σίγουρος ότι υπάρχει «φώς στο τούνελ» και δεν είναι το τραίνο που έρχεται να μας ισοπεδώσει. Ακόμα καλύτερά θα έχουμε χτίσει τις βάσεις «να γυρίσουμε το παιχνίδι» υπέρ μας και να κάνουμε το άλμα.

Κ. Παπανδρέου και κ. Σαμαρά δεν χρειάζεται να διώξετε τους μισούς δημόσιους υπαλλήλους. Δεν χρειάζεται να διαλύσετε τους κομματικούς στρατούς σας. Θα πρέπει να διώξετε τους άχρηστους και να βάλετε να δουλέψουν όσοι μείνουν.

Οι Έλληνες σε κάθε γωνιά της γης είναι δίπλα και θα βοηθήσουν αν πάρουν δείγματα αλλαγής νοοτροπίας. Όλοι αγαπούν το σπίτι τους και θέλουν να τελειώνει αυτή η κοροϊδία με το δημόσιο τομέα.  Κανένας δεν θέλει «ξένα αφεντικά στο σπίτι του».

Αν απολέσετε την εξουσία από το βοριοευρωπαϊκό διευθυντήριο είναι σίγουρη η διάλυση του κομματικού σας πυρήνα και μαζί με αυτό θα δύσει και η πολιτική σας καριέρα.

Ιδού η ρόδος, ιδού και το πήδημα.  

Αξιολογήστε το άρθρο 
14 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 3123>

Σχετικά με το blog
Φρέσκιες ιδέες, προσωπικές εμπειρίες και γνώση από παλιούς, ζυμώνονται σε μια προσπάθεια να χτίσουμε τη νέα τάξη πραγμάτων. ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ


free counters

Free Translation Widget





Τα κείμενα περιέχουν προσωπικές μου απόψεις και έρευνες. Δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση σύσταση για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε αγαθού.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις